TELAŞA YENİLEN YOLLAR

Bu sabah kalktım, sokakları dinledim

Dışarda masmavi gökyüzü, rengârenk bir hayat

Benim içimde ise solmuştu bütün kainat

Olanları kavramak için bir hamle yaptım

İçimde koşan atın dizginini bıraktım

At yoldan çıktı

O ihtimaller de bitti

Bir seda kaldı senden geriye

Bir de başlamadan biten hikayelerin buruk tadı

Oysa eskimiş, rengi solmuş bir fotoğraf kalsın isterdim

O zaman aramızdaki bu belirsiz şeyin bir anlamı olurdu

Sonunu getiremediğim yolları neden koştum sorusunun bir cevabı

Yakınlık kurma telaşı bu galiba

Bir şeyi oldurma arzusunun katılaştırdığı ellerde

Mevsimsiz açan bir goncanın intiharı

Güneşim, toprağım, suyum, havam

Sensiz coğrafyalar aştım, senle oturup kalamam

Belirsizlik ağır geliyor kalbime

Biraz daha koşsam yok olacak şeyin

Bu sabah fotoğrafını çektim titreyen ellerimle

Yakınlık kuramadım, telaşıma yenildi yollar

Şimdi kavradım anlamları

Atımın hâlâ bir yola ihtiyacı var

İhtimaller hiç biter mi?

Başlamadan biten hikayeleri oldurmanın çaresi

Kulağımı tıkadığım bu sesleri duymak olacak

Mayalanan duygular kabarıp taştığında

Atım senden kalan seda ile yolunu bulacak